Lagboði 166

Man ég fyrrum þyt á þökum

Langhent  – vísa 1, 2, 3 og 4, hringhendar

 

Kvöldvökur

Man ég fyrrum þyt á þökum
þreyta styr við éljadrög,
þá á kyrrum kvelda vökum
kveiktu hyrinn rímnalög.

Birti um rann af fornum funa
fljótt er annir leyfðu það.
Gleði brann í mildum muna.
Mamma spann, en pabbi kvað.

Söng í eyrum sagan góða,
sagði meira en orðin tóm.
Rann af geirum refilþjóða
rauður dreyri máls í hljóm.

Svipti griðum sérhver líking,
send á mið hins dýra brags,
eins og skriði í vesturvíking
valið lið þess horfna dags.

Vísur:  Jóhannes úr Kötlum.
Kvæðamaður:  Sigríður Friðriksdóttir.
Stemma:  Víða kunnugt.

Lagboði 167

Comments are closed.