Tólfta ríma – Samhent

Háttatal Sveinbjörns Beinteinssonar

Tólfta ríma – Samhent

 

261
Samhent
Samhent
Naumast unir hyggjan heit
hverja stund á sama reit,
fer því oft í ljóðaleit
langt, ef hún til fanga veit.
262
Framhent
Gefið hefur glaða lund
góður óður marga stund,
engan feng í minni mund
met ég betri heillafund.
263
Framsneitt
Þegar stigum þjóðar á
þreyttur átti skjólin fá,
sorgir margar fældi frá
fríður kvæðahljómur sá.
264
Frumstiklað
Veita mátti mönnum þrátt
marga gæfu ljóðið kátt,
þeim er áttu annars fátt
yndisval og gózið smátt.
265
Frumstiklað, síðframhent
Meinum rennir ýmsum enn
óður góður, viti menn,
oft þó spenni angur tvenn
ýtum nýtast ráðin þrenn.
266
Frumstiklað, síðsamframhent
Berist vönduð ljóð um lönd,
lýtin víti hyggin önd.
Heimsku gröndum. Bresti bönd.
Brýtur nýtar leiðir hönd.
267
Misaukrímað
Menn í skála Héðni hjá
hetjuljóðin kveðnu á
hlýddu, skáldum skýrum frá
skemmtun hlutu dýra þá.
268
Aukrímað
Þar til ama enginn veit,
öldin fagnar, lengi teit,
sú hin djarfa, drengja sveit,
dáðum kunnug, strengir heit.
269
Framrímað
Héðinn mælti: „Háskaför
hreðusöm þó bjóði kjör,
kveð ég aldrei æðrusvör,
eða hryggðarmál frá vör.“
270
Stímað
Áttstíma
Tjáir ungur Úlfur þá:
Á þótt bylji nauðin
knáir aldrei fyrðar
fláráðsverk til mín að sjá.“
271
Framrímað, sniðstímað
Segir Hlynur: „Margur
meginraun í háska fá,
heyi erju einn við þrjá,
eigi mun ég renna þá.“
272
Bakhent
Glymhent
Kár svo þylja þannig vann:
„Það ei tjást með sanni kann
eg þó hitti annan mann,
orðtak mér að banni hann.“
273
Mishent
Héðinn mælti: „Mun þess gætt
menn hvað stæltir hafa rætt,
beygs ef kennir hjarta hrætt,
háðið kvenna verður skætt.
274
Misþráhent
er brenna blysin dags
búist menn til ferðalags,
hreimur gjalli gleðilags,
gleymum spjalli sorgarbrags.“
275
Hringhent
Hagkveðlingaháttur
Dagsins heiða himni frá
hlýir breiðast geislar á
skógarleið og hrika-há
hömrótt eyðifjöllin blá.
276
Þráhent
Listilag
Blíðu fyllast fuglar þá,
fríðum snillitónum ná,
prýði gyllast hljóðin há
hlíða milli dalnum á.
277
Sniðstiklað
Flokkur ríður fram á leið,
fákar góðir renna skeið,
fara snúðugt, gatan greið
görpum hraða leyfir reið.
278
Þrinnað
Bragnar tvennir tíu fljótt
traustum renna stíginn ótt
fákum þrennum því að skjótt
þreytu-sennu drýgist gnótt.
279
Innsamyrt
Hestar, mætti hlaðnir þá,
hörðu mættu vegum á,
eðlið mætt og hreystin há
hrósið mættu sanna fá.
280
Áttstiklað
Áttþættingur
Bæti fagur háttur hag;
hverfi gagurt ljóðajag.
Tröllaslag og ljúflingslag
leiki bragasveit í dag.

Til baka -o- Stikluvik

Comments are closed.