Sextánda ríma – Valhent

Háttatal Sveinbjörns Beinteinssonar

Sextánda ríma – Valhent

 

346
Samrímað
Valhent
Jörðin grær og líka lifna ljóð í hug.
Vetrartíðin vék á bug.
Vonarhaukar þreyta flug.
347
Samrímað, frumhent
Það ég veit hvert ljóðin leita, ljúfa mær;
verði ríman fleyg og fær
fundi þínum stefið nær.
348
Samrímað, mishent
Ljóðin mín og líka þín ef lifna í dag,
vísnaþátt með valhent lag
velja máttu þér í hag.
349
Samrímað, samhent
Blíðalag
Þó ég sendi þér í hendur þetta ljóð,
lítt mér endist listin góð
löngum blendinn kveð ég óð.
350
Samrímað, hringhent
Ferðamenn á fáka stignir fram á leið,
þar sem enn var gata greið
gotum renna hratt á skeið.
351
Samrímað, frumframhent
Segir eigi síðan meira seggjum frá
fyr en morgni einum á
ýkja mikla borg þeir sjá.
352
Samrímað, framhent
Vildu gildir virðar þangað víkja brátt;
nýtan líta heimsins hátt,
hér ef er þeim boðin sátt.
353
Samrímað, hringhent, aukrímað
Borgarverðir heimta hreint í hliði svar:
hvort að ferð í friði var
fríðu gerð af liði þar.
354
Skárímað
Héðinn mælti: „Hingað eftir háskaleið
langt að norðan vikum við,
vildum kynnast ykkar sið.“
355
Skárímað, sniðsamhent
Borgarveldis verðir töldu vænlegt að
hitta gilda hreystiþjóð
hér sem dvaldi risnugóð.
356
Skárímað, síðhent
Hús og gæzlu hestum fengu halir nú.
Virðar torgum víðum á
vildu borgarstörfin sjá.
357
Skárímað, síðframrímað
Keyptu margan góðan grip við gjaldi þeir.
Áttu friði að fagna þar,
fátt um sinn á milli bar.
358
Frárímað
Gekk þar einn um ókunn stræti ungur Kár.
Hópi manna mætti þá,
mjög var kátur flokkur .
359
Frárímað, mishent
Hvatvís spurði: „Hvaðan furðuheimum af
fórstu hingað, ertu einn
orkuringur förusveinn?“
360
Frárímað, frumþrístiklað, síðstiklað
Orti Kár: „Þó fylgdarfár og frægðarsmár
hingað gerða hafi ferð,
hræddur sérðu lítt ég verð.
361
Frárímað, síðframhent
Enga sé ég ykkar dáð en ærinn löst.
Níðist prýðin ýtum af.
Eyk ég leik með flímort skraf.“
362
Rímvikað
Hlupu tveir að röskum rekk með reiðiköll,
til hans lögðu, en traustur þegn
tökin hafði fljót og snjöll.
363
Rímvikað, hringvikað
Öxin sendi bráðan bana brögnum þeim.
Sagði Kár og kalt við hló:
„Kaup af hendi fékk ég tveim.
364
Rímvikað, framrímvikað
Vilji fleiri ferðamanni frekju tjá
skatnar hljóti skapleg gjöld,
skilja mun ég eins við þá.“
365
Miðskárímað
Nokkurt hik á hina kom við háskaráð.
Drengur vopnum búinn beið,
brögnum sendi stuðlað háð.

Til baka -o- Stuðlafall

Comments are closed.